Umów się

+48 791 211 172

Gdańsk, Jelitkowski Dwór 10/1

Napisz: recepcja@wazkasprawa.pl

Recepcja: +48 884 039 969

CENTRUM TERAPII

I ROZWOJU OSOBOWOŚCI

Umów się

Zadzwoń: +48 884 039 969

SPRAWDŹ RÓWNIEŻ:

Ataki paniki są nagłymi i intensywnymi epizodami lęku, które mogą być przerażające i ograniczające w codziennym funkcjonowaniu. Choć mogą się pojawić u każdego, niezależnie od wieku czy płci, to jednak
Zaburzenia odżywiania to złożone schorzenia, które mogą dotykać ludzi w każdym wieku, także dorosłych. Chociaż często myśli się o nich jako o problemie występującym głównie u młodych osób, to rzeczywistość
Bulimia, zwana również bulimią nervosa, to zaburzenie odżywiania, które charakteryzuje się nawracającymi epizodami nadmiernego spożywania jedzenia (tzw. napadami objadania się) poprzedzonymi okresami intensywnego kontrolowania wagi i dietą oraz stosowaniem metod
Depresja. To słowo może wywoływać różnorodne skojarzenia i uczucia – smutek, bezradność, a czasem nawet strach. Jest to jednak także temat, który zasługuje na naszą uwagę i zrozumienie. Dlatego dzisiaj
17 czerwca 2024

LĘK?

Strach i lęk są emocjami, które nieodłącznie towarzyszą człowiekowi.

 

CZYM JEST LĘK I PO CO NAM LĘK?

 

Lęk to stan psychiczny, w którym rodzi się poczucie zagrożenia spowodowane przez czynniki zewnętrzne lub wewnętrzne. Istnieje wiele rodzajów lęku. Każdy z nich przejawia się nieco inaczej

Lęk jest zjawiskiem złożonym

 

Z pewnością zauważasz, że czasami myśli produkują się w Twojej głowie czasami bardzo intensywnie. Myślisz sobie o różnych rzeczach, chcesz zakończyć jedną myśl, a tu pojawia się wiele kolejnych. Są różne. Bywają myśli troskliwe, które przychodzą jak obrazy, jak pytania, na które nie masz odpowiedzi. Może dało się zaobserwować, że pod wpływem takiego myślenia, nie możesz spać, zaczynasz się źle czuć. Dlaczego tak jest? Dzieje się tak dlatego, że uczucia rodzą się pod wpływem myśli.

 

Mimo, że być może trudno w pierwszej chwili uwierzyć, to jednak lęk jest naturalnym stanem emocjonalnym pojawiający się w życiu.

 

Strach i lęk są emocjami, które nieodłącznie towarzyszą człowiekowi. W rozumieniu potocznym strach i lęk są zazwyczaj ze sobą utożsamiane. Strach jest emocją podstawową, a więc uniwersalną dla każdego człowieka. Można wskazać, iż lęk odnosi się do wewnętrznego stanu człowieka.

 

Czym różni się lęk od strachu? Strach w przeciwieństwie do lęku ma określony przedmiot, którego się boimy, który można zobaczyć, analizować. Paleta rzeczy i spraw, których ludzie się boją jest dość rozległa. Natomiast lęk trudno odnieść do konkretu. Słownik psychologii określa „lęk” (anxiety) jako: „niejasny, nieprzyjemny stan emocjonalny charakteryzujący się przeżywaniem obaw, strachu, stresu i przykrości”.

 

Lęk jest reakcją na sytuacje postrzegane jako niebezpieczne

 

Lęk jest reakcją na sytuacje spostrzegane jako niebezpieczne. Zatem pomaga nam odczytać przygotować się na niebezpieczeństwo. Mobilizuje cały organizm aby sobie z tym poradził. Jednak nie zawsze postrzegane niebezpieczeństwo jest nim w istocie. Czasami odczuwamy za dużo lęku. Odczuwamy lęk o nasze zdrowie i naszą przyszłość niemal cały czas. Co dzieje się wtedy, gdy jest go za dużo, kiedy natężenie lęku nie jest adekwatne do sytuacji?

 

U niektórych osób stan niepokoju utrzymuje się:

 

a) nawet kiedy nie ma zagrożenia

b) dłużej i

c)j est bardziej nasilony, nawet jeśli stresujący moment dawno minął.

 

Była pozornie zdrowa i bardzo o siebie dbała …

 

Dorota była na pozór zdrową osobą, od dziecka bardzo dbała o zdrowie, wszyscy w jej domu dbali. Babcia zawsze mówiła, że to ważne żeby człowiek dbał o siebie i unikał używek i tego, co mu szkodzi. Dlatego Dorota dbała o dietę, ćwiczyła, gotowała zdrowo dla swojej rodziny i dbała o higienę. To przecież normalne. Robiła to, by dbać o siebie i bliskich, ale też, aby ustrzec się od złego, od chorób, niebezpieczeństwa i…. jak mawiała jej babcia „tego, co może zaszkodzić i uważaj!”

 

Zdarzenie

 

Pół roku temu była świadkiem wypadku rowerzysty z samochodem. Bardzo się wówczas wystraszyła, myślała, że dostanie zawału. Od tamtej pory ciągle miała wrażenie, że coś jest nie tak z jej sercem i zaczęła je badać.

 

Jednocześnie od jakiegoś czasu zauważyła, że mimo iż tak dba o dietę i ćwiczy, to czuje się ciągle zmęczona, wyczerpana i obawia się, że jej serce jakoś dziwnie bije. Koncentrowała się na tym coraz intensywniej i zaczęła się nieustannie obawiać zawału. W końcu udała się do lekarza, potem do kardiologa, zrobiono badania, wykluczono chorobę serca i skierowano Dorotę na konsultację do psychologia i psychiatry. Tam została zbadana, przeprowadzono dogłębną diagnozę i dowiedziała się, że cierpi na zaburzenia lękowe. Wiele zaburzeń lękowych.

 

LĘK JEST ZJAWISKIEM ZŁOŻONYM - ASPEKTY LĘKU

fizjologiczny (ciało)

poznawczy (myśli)

behawioralny (zachowanie)

 

RODZAJE ZABURZEŃ LĘKOWYCH

 

1. fobia społeczna – Fobia społeczna odróżnia się od nieśmiałości przede wszystkim występowaniem paraliżującego lęku, który uniemożliwia bądź poważnie utrudnia udział we wszelkich sytuacjach społecznych. Uczucie lęku i objawy somatyczne mogą nasilać się nawet na samą myśl o perspektywie narażenia na ekspozycję publiczną. Zwykle prowadzi to do unikania takich sytuacji i różnie zaawansowanej izolacji społecznej.

 

2. fobie specyficzne – Fobie specyficzne to zaburzenie objawiające się silnym i niewytłumaczalnym lękiem przed konkretnymi obiektami bądź sytuacjami. Osoby doświadczające ich zwykle zdają sobie sprawę z irracjonalności swoich lęków i wyolbrzymionego odczucia strachu, mimo to unikają wszelkiego kontaktu z bodźcami wywołującymi fobię. Fobii towarzyszą różne objawy fizjologiczne m.in. kołatanie serca, przyspieszony oddech, pocenie, obawa przed omdleniem.

 

3. zespół lęku uogólnionego (gad) – Zespół ten charakteryzuje się nierealistycznym i przesadnym lękiem przed potencjalnym nieszczęściem bądź katastrofą, któremu towarzyszy niemal ciągłe zamartwianie się. Charakteryzuje się obecnością specyficznych objawów jak: napięcie mięśniowe, drażliwość, zaburzenia snu. GAD jest chronicznym i znacznie utrudniającym codzienne funkcjonowanie zaburzeniem. Dla jego zdiagnozowania objawy muszą występować przez większość czasu przez co najmniej pół roku. Przedmiotem zamartwiania się są często sprawy finansowe, stan zdrowia członków rodziny, a wykluczenie jednego powodu do niepokoju, powoduje pojawienie się kolejnego.

 

4. lęk paniczny – Osoba z tym zaburzeniem doświadcza nagłych ataków paniki (ok. 5-20 minutowych), intensywnych i przytłaczających epizodów silnego lęku, które przeżywa jako „nie do opanowania”. Zwykle towarzyszy im szereg objawów fizjologicznych (duszność, pocenie, drżenie ciała, płytki oddech, zawroty głowy, odrętwienie, mdłości, ból brzucha, lęk przed śmiercią, parestezje). Napady paniki są nagłe, nie związane z żadnym czynnikiem sytuacyjnym. Osoba doświadczająca lęku panicznego często boi się wystąpienia kolejnych ataków, dlatego unika miejsc, z których ucieczka mogłaby być utrudniona (często kino, supermarket, komunikacja miejska) – w takich przypadkach diagnozuje się lęk paniczny z agorafobią. Agorafobia może też występować bez napadów paniki. W takim przypadku osoba unika przebywania w miejscach publicznych w obawie przed wystąpieniem dolegliwości somatycznych – zawału serca, omdlenia.

 

5. zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ocd) – Podstawową cechą OCD jest powtarzające się występowanie obsesji i kompulsji, które są dotkliwe i czasochłonne (>1 h dziennie). Obsesje są niechcianymi, intruzywnymi, nieakceptowanymi i powtarzającymi się myślami, obrazami i impulsami, które są trudne do skontrolowania i powodują duży stres, nawet jeśli osoba doświadczająca tych myśli zdaje sobie sprawę z ich irracjonalności. Ich zawartość skupia się na martwiących, wzbudzających wstręt, pozbawionych sensu treściach jak brud, zanieczyszczenia, zarazki, nieakceptowane zachowania seksualne, obawa przed zrobieniem komuś krzywdy, potrzeba porządku i symetrii, itd.

 

6. zespół ostrego stresu i zespół stresu pourazowego - zespół stresu pourazowego (PTSD) może wystąpić na skutek doświadczenia traumatycznego wydarzenia (wojna, napaść, wypadek komunikacyjny, katastrofa ekologiczna, znęcanie fizyczne lub psychiczne). Symptomy mogą obejmować ciągłe napięcie i trudności w odprężeniu się, koszmarne sny, powracające wspomnienia traumatycznego wydarzenia i usilne próby uniknięcia wszystkiego co jest z nim powiązane/kojarzone. Osoba dotknięta tym zaburzeniem ma problem z przypomnieniem sobie przebiegu traumatycznych zdarzeń, kłopoty z bezsennością, koncentracją, odczuwaniem pozytywnych emocji, szybko się denerwuje i irytuje, łatwo ją przestraszyć.

 

TEST:

 

Używając skali od 1- 5 oceń jak często zdarzają ci się następujące sytuacje: 1-Rzadko, 2- czasami, 3- często, 4- bardzo często, 5- cały czas.

 

Odczuwam napięcie

Czuje ze nie mogę się zatrzymać

Martwię się drobiazgami

Wyobrażam sobie najgorsze

Cierpię na ból głowy, lub szyi, na problemy trawienne

Czuje ze serce wali mi w piersiach jak oszalałe, brakuje mi tchu lub jestem roztrzęsiony

Trudno mi usiedzieć w miejscu

Przejmuje się tym co inni o mnie pomyślą

Brak mi pewności siebie jeśli chodzi o mój wygląd, inteligencje, czy osiągnięcia

Jestem poddenerwowany lub spięty

Nudzi mi się

Nie jestem w pełni zrelaksowany

Martwię się ważnymi sprawami takimi jak pieniądze lub zdrowie

Mam problemy żeby umówić się z kimś na randkę lub poprosić kogoś o pomoc

Denerwuje się publicznymi wystąpieniami

Jestem niespokojny w samolocie lub na wysokości albo tez w małych pomieszczeniach

Boje się pająków, węży, psów lub innych zwierząt

Denerwuję się w obecności rozzłoszczonych ludzi

 

Skala lęku społecznego Leibowitza

 

Skala lęku społecznego Leibowitza (The Leibowitz Social Anxiety Scale – LSAS) pozwala ocenić nasilenie objawów fobii społecznej oraz jej wpływu na codzienne funkcjonowanie. Podobnie jak w przypadku wielu testów jej wynik nie jest jednoznaczny z diagnozą fobii społecznej, stanowi raczej pomoc diagnostyczną dla lekarza psychiatry lub psychologa. Mimo to poniższy test na fobię społeczną można wykonać samodzielnie, by szacunkowo określić nasilenie dolegliwości.

 

Należy przeczytać opisy wszystkich sytuacji przedstawionych w tabeli i każdym przypadku odpowiedzieć na 2 pytania:

 

jak mocno doświadczam lęku lub strachu w tej sytuacji oraz

jak bardzo jestem skłonny unikać takiej sytuacji.

 

Odpowiedziom należy przypisać następujące punkty:

Strach lub lęk: Unikanie sytuacji:

0 = brak 0 = nigdy (0%)

1 = łagodny 1 = niekiedy (1 – 33%)

2 = umiarkowany 2 = często (34% – 66%)

3 = silny 3 = zawsze (67% – 100%)

 

Sytuacja / strach lub lęk / unikanie sytuacji

 

1. Rozmawianie przez telefon przy innych  /  2  /  3  ...

2. Bycie w małej grupie osób

3. Jedzenie w miejscu publicznym

4. Picie z innymi w miejscu publicznym

5. Rozmawianie ze zwierzchnikiem, kimś ważnym

6. Wygłaszanie mowy, bycie aktywnym przed dowolną publicznością

7. Wyjście na imprezę, spotkanie towarzyskie

8. Praca gdy jesteś obserwowany

9. Pisanie gdy jesteś obserwowany

10. Dzwonienie do osoby, której nie znasz dobrze

11. Rozmawianie z ludźmi, których nie znasz dobrze

12. Spotykanie nieznajomych osób

13. Korzystanie z publicznego WC

14. Wchodzenie do pomieszczenia gdzie inni już siedzą

15. Bycie w centrum zainteresowania

16. Przemawianie na spotkaniu

17. Wykonywanie jakiegoś testu wiedzy lub umiejętności

18. Spieranie się z osobą, której nie znasz dobrze

19. Patrzenie w oczy ludziom, których nie znasz

20. Wygłaszanie przygotowanego wykładu lub raportu przed grupą osób

21. Podrywanie kogoś

22. Reklamowanie towaru w sklepie     

23. Urządzanie przyjęcia

24. Opieranie się natrętnemu sprzedawcy

          

Suma:                  

Łączna punktacja:                          

 

 

Instrukcja: zsumować wyniki z kolumn „strach lub lęk” oraz z kolumny „unikanie”, tak aby uzyskać „łączną punktację”, co następnie należy porównać z następującymi przedziałami punktowymi:

 

Wyniki:

 

0 – 54 = brak fobii społecznej

55 – 65 = łagodna fobia społeczna

66 – 80 = umiarkowana fobia społeczna

81 – 95 = nasilona fobia społeczna

96 i więcej = bardzo nasilona fobia społeczna

 

Opracowano na podstawie: Liebowitz MR.Social Phobia.Mod Probl Pharmacopsychiatry 1987;22:141-173

 

Obserwujesz u siebie podobne symptomy? Masz pytanie? Napisz lub zadzwoń.

 

ZBIGNIEW KUCEWICZ. Wszystkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie treści oraz zdjęć zabronione. Obowiązek informacyjny przed wyrażeniem zgód na przetwarzanie danych (zobacz). Przed zakupem sprawdź również Regulamin sklepu >>, Regulamin wizyt online >>. Realizacja: Plutowski.pl

Regulamin wizyt online >>

Umów spotkanie

Gdańsk, Jelitkowski Dwór 10/1

Napisz: recepcja@wazkasprawa.pl

+48 791 211 172

Recepcja: +48 884 039 969

ODWOŁANIE WIZYTY: Pamiętaj, aby w przypadku braku możliwości skorzystania z umówionej sesji, odwołać ją najpóźniej 48h przed jej terminem. Brak odwołania wizyty w określonym czasie zobowiązuje do opłacenia pełnej kwoty za sesję.

SKONTAKTUJ SIĘ Z NAMI

 

Serdecznie zapraszamy do kontaktu w celu wstępnego omówienia Twojej sytuacji, ustalenia kierunku wsparcia oraz dogodnego terminu na wizytę.

Warsztaty i edukacja

Formy pomocy

Centrum

CENTRUM TERAPII I ROZWOJU OSOBOWOŚCI

Pracujemy z pacjentami cierpiącymi z powodu zaburzeń emocjonalnych, nastroju i zachowania, pomagamy w kryzysie psychicznym i radzeniu sobie z trudami życia.